علاقه وافر مرحوم قاضى به اميرالمؤمنين على عليه السلام موجب شد كه ايشان براى هميشه در نجف اشرف بمانند و سكونت در اين شهر گرم و سوزان را بر اقامت در زادگاه خويش و يا هر شهر ديگرى ترجيح دهند . - تواضع و فروتنى بزرگترين آفت سر راه عالمان ربانى ، خودبينى و برترى جويى مىباشد در نتيجه رهروان اين راه بايد مراقبت ويژه‌ايى در اين رابطه از خود نشان بدهند مرحوم آيه الله قاضى در اين رابطه بسيار كوشا بوده و تواضع و فروتنىاش مثال‌زدنى بود . و در خدمت به خلق و پرهيز از شهرت طلبى يگانه بود . ايشان براى آنكه كسى او را در زمان زيارت نبيند در ساعاتى از روز كه مردم بخاطر شدت گرما به سردابها پناه مىبردند ، به بارگاه اميرالمؤمنين ( ع ) تشرف حاصل مىنمود در نتيجه كمتر كسى بود كه او را در زمان زيارت مشاهده بنمايد . مرحوم آيت الله آقا ميرزاعلى غروى عليارى در حق استاد خويش چنين فرمودهاند : در عين حال كه ايشان بحر مواجى از علم ، اخلاق و عرفان بودند ، بسيار كم حرف ميزدند و در سلام سبقت مى جستند . از جمله خصوصيات آن مرحوم اين بود كه كمتر در مجامع حاضر ميشدند و شايد مدتها كسى ايشان را نميديد . شبها كه مشغول تهجد بودند ؛ روز هم يا مطالعه مىفرمودند و يا فكر مىكردند . غالب ايام ، ساعت دو بعد از ظهر كه مردم از گرماى سوزان نجف به سردابها پناه مى بردند ، ايشان وضو مى گرفتند و تشريف ميبردند حرم براى زيارت حضرت اميرالمؤ منين على عليه السلام . به نظر من ايشان در حالات معنوى ، اخلاقى و معرفت مردى نابغه بودند . - رعايت پاگيزگى و آراستگى ظاهر با توجه به اينكه مرحوم قاضى در انجام مستحبات و دورى از مكروهات بسيار كوشا بود در رعايت آداب ظاهرى و رعايت پاكيزگى ظاهرى نيز دقت بسيار مىكرد ، بطورى كه شيخ مسلم جابرى اديب و شاعر و واعظ مشهور نجف در وصف ايشان مىگويد : « . . . سيدى خوش قامت ، با انگشت‌هايى حنايى . . . عمامه كوچكى بر سر بسته بود و لباسهاى سفيد بر تن داشته . . . در حين راه رفتن ، سرش را فقط به زمين انداخته بود و لب‌هايش حركت مىكرد ؛